24 Mayıs 2010

bir hayal kahvesinde

oturup ömür çayından içiyoruz.

her seferinde biraz daha az yaniyor dudaklarimiz.

her seferinde biraz daha soğuk çayımız.

kahvede yıkılmak uzere zaten...

gelenler aynı, gidenler ayni...

çıkalım mı artık bu kahveden?

bir yudum daha mı? neden???

yanmadı mı dudaklarin hala....?

seni sevdim

seni birden bire değil

usul usul sevdim.

"uyandım bir sabah" gibi değil

nasıl yürür özsu dal uçlarına

ve gün ışığı sislerden düşsel ovalara...

seni sevdim

artık tek mümkünüm sensin

                                                                            Gülten Akın~~

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder